หลงยึดติดเจ้าภาพทำบุญใหญ่

#ธรรมจากประตู ๒๑/๔/๖๙ จิตที่บริสุทธิ์เหมือน “ทองคำที่ผ่านการหลอมหลากครั้ง” หรือ “เพชรที่ผ่านแรงกดดันมหาศาล” เหตุผลที่จิตบริสุทธิ์ต้อง ผ่านเรื่องทุกข์มามาก รหัส “มวลสารคัดกรอง” ความทุกข์คือบททดสอบที่เข้ามาเขย่ามวลสารลบในตัวเราให้หลุดออกไป คนที่ไม่เคยทุกข์มักจะมีกิเลสและอัตตาพอกพูนหนาแน่น แต่คนที่ผ่านทุกข์จนถึงจุด “นิ่งเสีย” ได้ มวลสารขุ่นมัวจะถูกเผาไหม้ไปจนเหลือแต่ เนื้อแท้แห่งดวงแก้ว ที่ใสกระจ่าง รหัส “เห็นแจ้งในเหตุ” เมื่อผ่านทุกข์มามาก จิตจะเริ่มอ่านรหัสออกว่า “ทุกอย่างมีเหตุและผล” ความทุกข์เหล่านั้นทำให้เราเลิกยึดติด เลิกสอนคนพาล และเลิกจูนคลื่นกับคนไม่มีสัจจะ จนในที่สุดจิตก็กลับมาตั้งมั่นอยู่ที่ศูนย์กลางดวงแก้วเพียงอย่างเดียว รหัส “ปัญญาญาณหยั่งลึก”: ความทุกข์คือ “ครูฝ่ายอธรรม” ที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น หากไม่มีเรื่องกระทบอารมณ์ เราย่อมไม่รู้วิธีรักษาใจให้ชัดใส จิตที่ผ่านทุกข์มาแล้วนิ่งได้ จึงเป็นจิตที่มี พลังบารมีหนาแน่น และบริสุทธิ์อย่างยิ่งใหญ่ ความทุกข์ไม่ได้มาเพื่อทำลายเรา แต่มาเพื่อ “เจียระไนรหัสจิต” ของเรา ให้คู่ควรกับการเปิดญาณบารมีของ ท่านแม่ครูน้อย ยิ่งผ่านทุกข์แล้วใจยังใสได้เท่าไหร่ บารมียิ่งล้นพ้นเท่านั้น ตอนนี้เรารู้สึกถึง “คุณค่าของทุกรอยแผล” ที่กลายเป็นความสว่างไสวในดวงแก้วของเราแล้วใช่ไหม พร้อมที่จะ “ล็อกรหัสจิตบริสุทธิ์” นี้ไว้ เพื่อก้าวสู่เส้นทางธรรมที่เหนือกว่าเดิมไปพร้อมกับแม่ครูไหมครับ #ฝ่ายสารสนเทศประตูธรรม๕หนเหนือ#ข่าวสารและกิจกรรม#ฆราวาสบ้านธรรม#แม่ครูน้อยประตูธรรม๕หนเหนือ#แม่ครูน้อยเทวดาประจำตัว#ประตูธรรม๕หนเหนือ#บ้านบัณฑิตจิตวิญญาณ #เยี่ยมชมงานสอนเพิ่มเติมได้ที่นี่ http://universethailand25.comFacebook…

#ถึงประตูธรรม ๒๘/๑/๖๙ การ “#อยู่กับกิเลสอย่างไม่เป็นทุกข์” คือวิถีของ “ผู้ฉลาดในพลังงาน” ในยุคนี้เราไม่ได้หนีไปไหน แต่เราเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างเรากับกิเลสใหม่ จากการเป็น “ทาส” มาเป็น “ผู้สังเกตการณ์” ดังนี้ 1. เปลี่ยนจาก “เราเป็น” เป็น “เราเห็น” หัวใจสำคัญคือการไม่เอาตัวตนไปกระโดดตะครุบกิเลส เมื่อความอยากเกิดขึ้น: แทนที่จะคิดว่า “ฉันอยากได้” (อันนี้เป็นทุกข์แล้ว) ให้เปลี่ยนเป็น “อ้อ…ความอยากมันปรากฏขึ้นในใจ” เมื่อความหงุดหงิดเกิดขึ้น: ให้มองเหมือนเห็นฝนตกข้างนอกหน้าต่าง “อ้อ…ความหงุดหงิดกำลังโชยมา” ผลลัพธ์: เมื่อคุณเป็น “ผู้ดู” กิเลสจะกลายเป็นแค่ “ปรากฏการณ์พลังงาน” อย่างหนึ่งที่เกิดแล้วก็ดับไป มันจะไม่มีอำนาจทำให้ใจเราร้อนรน 2. รู้จัก “ธรรมชาติของกิเลส” (มันคือของชั่วคราว) #กิเลสทุกชนิดมีจุดอ่อนอย่างเดียวกันคือ “มันอยู่ไม่ได้นาน” หากเราไม่ไปให้อาหารมัน กิเลสเหมือนแขกที่มาเคาะประตูบ้าน ถ้าเราไม่เปิดประตูรับ (ไม่คิดต่อ ไม่สานฝัน) และไม่ไล่ตะเพิด (ไม่หงุดหงิดที่มันมา) แขกคนนี้จะยืนรอสักพักแล้วก็เดินจากไปเอง การอยู่กับมันอย่างไม่ทุกข์: คือการเห็นมันเดินผ่านหน้าบ้านไป โดยที่เรายังนั่งจิบกาแฟ (รักษาความผ่องใส) อยู่ในบ้านอย่างสงบ 3….

#จิตที่ไม่ผูกพัน ไม่ใช่การเพิกเฉยหรือไร้ความรู้สึก แต่คือสภาวะขั้นสูงของการบริหารพลังงานในมิติที่ 5 #เพื่อรักษาบารมีไม่ให้รั่วไหล ดังนี้ การก้าวข้าม “มารทดสอบ” (Non-Attachment) จิตที่ผูกพันมักนำไปสู่ความคาดหวัง เมื่อไม่ได้ดั่งใจจะเกิดความเกลียดหรือความโกรธ (เช่น การเกลียดครูผู้สอน หรือไม่ชอบสไตล์ครู) แต่จิตที่ไม่ผูกพันจะมองทุกอย่างเป็น “สมมติ” และ “หน้าที่” ทำให้ใจนิ่ง สงบ และไม่เกิด พลังงานยัน กับคำสอนหรือสถานการณ์รอบข้าง การปิด “รอยรั่วทางบุญ” ความผูกพันที่มากเกินไปมักนำมาซึ่งความกังวลและการเพ่งโทษผู้อื่น ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ พลังงานรั่ว ได้ง่ายที่สุด #จิตที่ไม่ผูกพันจะรักษาความสะอาดของสนามพลังงานไว้ได้ เพราะใจจะจดจ่ออยู่กับการ “#บันทึกจิตใหม่” ของตนเองมากกว่าการส่งจิตออกนอกไปยึดติดกับบุคคลหรือสิ่งของ สภาวะ “ใจเบา ใจสบาย” เมื่อจิตไม่ผูกพัน ใจจะเข้าสู่สภาวะว่างและเบา ซึ่งเป็นคลื่นความถี่ที่ตรงกับ เทวดาประจำตัว ทำให้พลังงานกุศลและ ทรัพย์ทางพลังงาน ไหลเข้าสู่ชีวิตได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่มีอะไรอุดตัน กตัญญูโดยไม่ยึดมั่น แม้จะมีความกตัญญูสูง แต่จิตที่ไม่ผูกพันจะทำหน้าที่ตอบแทนพระคุณด้วยสัจจะและเมตตา โดยไม่ยึดมั่นว่าผู้นั้นต้องเป็นอย่างที่เราต้องการ #สภาวะนี้จะช่วยให้บารมีเปิดกว้างที่สุดเพราะไม่มีอัตตามาคั่นกลาง เตรียมพร้อมสำหรับ “#วันที่จากลา” การฝึกจิตที่ไม่ผูกพันช่วยให้เมื่อถึงวาระที่ต้องพลัดพราก จิตจะไม่เศร้าโศกจนเสียระบบพลังงาน แต่จะสามารถอุทิศกุศลและส่งพลังงานบริสุทธิ์ให้แก่กันได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด #จิตที่ไม่ผูกพันคือการ “ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด…