“ยิ่งฝึกจิตยิ่งเห็นตัวเอง”

 ถึงประตูธรรม ๑๓/๒/๖๙ เมื่อร่างกาย เจ็บป่วย หรืออ่อนแอลง พลังงานใน มิติที่ 3 (ร่างกายและตรรกะ) จะลดกำลังลง ทำให้กำแพงที่เคยกั้นระหว่าง “จิตสำนึก” กับ “จิตใต้สำนึก” บางลงจนเปิดออก ตามแนวทางของ แม่ครูน้อย ประตูธรรม 5 หนเหนือ สภาวะนี้มีประเด็นสำคัญดังนี้ 1. การเผยตัวของ “ผังกรรม” (Karmic Blueprint) ในยามปกติ เราใช้สมองสั่งการและกลบเกลื่อนความรู้สึกลึกๆ ไว้ แต่เมื่อป่วยจนขยับกายไม่ได้ จิตจะย้อนกลับไปขุดคุ้ยความจำส่วนลึก สิ่งที่ปรากฏ: คุณอาจฝันแปลกๆ เห็นภาพอดีต หรือมีความรู้สึกผิด/โกรธแค้นที่ลืมไปแล้วผุดขึ้นมา นี่คือการที่ จิตใต้สำนึก กำลังสำแดง “ขยะพลังงาน” หรือ วิบากกรรม ออกมาให้เราเห็นเพื่อแก้ไข 2. ช่องโหว่ของ “สนามพลังงาน” เมื่อจิตใต้สำนึกเปิดในขณะที่จิตใจหดหู่ สนามพลังงานรอบตัวจะหม่นหมองความเสี่ยง: พลังงานลบภายนอกหรือเจ้ากรรมนายเวรจะเข้าแทรกแซงได้ง่าย ทำให้เห็นนิมิตที่น่ากลัว หรือรู้สึกกระสับกระส่ายผิดปกติทางแก้: แม่ครูน้อยสอนให้ใช้ สติ ประคองไว้ที่จุดเดียว (เช่น ลมหายใจ)…

ท่านแม่ครูน้อย ประตูธรรม๕หนเหนือ เมตตาจิต และคณะ นักศึกษาบ้านบัณฑิตจิตวิญญาณตั้งจิตอันเป็นกุศล วางศิลาฤกษ์ ศาลาธรรมวิชัย ณ. สำนักสงฆ์ห้วยไร่สามัคคีธรรม ต.สบบง อ.ภูซาง จ.พะเยา เมื่อวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๘ โอกาสนี้นายอำเภอภูซาง ท่าน สมชาย วงศ์จริยะเกษม และภริยา กรุณาร่วมเป็นประธาน ในพิธีดังกล่าวโดยมีท่านผู้ใหญ่บ้าน พ่อหลวงกัปตัน และคณะศรัทธา บ้านปง ร่วมพิธีอย่างหนาแน่น ตลอดบรรยากาศในพิธีกรรมอากาศครึ้ม ลมพัดสบายเหมือนมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเทวดาคอยแผ่พลังงานอยู่ตลอดเวลาเมื่อพิธีวางศิลาฤกษ์แล้วเสร็จ สายฝนได้โปรยปรายลงมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ เสียงคณะศรัทธาทั้งหลาย และคณะนักศึกษาบ้านบัณฑิตจิตวิญญาณ ปิติยินดีและกล่าวสาธุการโดยพร้อมเพรียงกัน บุญสำเร็จแล้วหนอ ในการต่อไปสำนักสงฆ์ห้วยไร่สามัคคีธรรม ได้ตราตั้งขึ้นเป็นวัด นามว่าวัดธรรมวิชัยหนเหนือ (แม่ครูน้อยเทวดาประจำตัว) เป็นสถานที่รุ่งเรืองเฟื่องฟู พระพุทธศาสนา และวัฒนธรรม อนุโมทนาบุญกับคุณมิ้น ที่จัดเตรียมสังฆทานถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ และพวงมาลัย ถวายสังฆทานแด่พระคุณเจ้า อนุโมทนาบุญแด่คุณฝน ผู้จัดเตรียมบายศรีชุดเครื่องอธิษฐาน ดอกไม้ พานรองทุกชนิด อนุโมทนาบุญกับนักศึกษาที่เป็นตัวแทน ร่วมวางศิลาฤกษ์ในครั้งนี้ และอนุโมทนาบุญกับเจ้าภาพผู้ร่วมกันสร้างศาลาธรรมวิชัย บุญสำเร็จแล้วหนอ อนุโมทนากับคณะ…

#จิตที่ไม่ผูกพัน ไม่ใช่การเพิกเฉยหรือไร้ความรู้สึก แต่คือสภาวะขั้นสูงของการบริหารพลังงานในมิติที่ 5 #เพื่อรักษาบารมีไม่ให้รั่วไหล ดังนี้ การก้าวข้าม “มารทดสอบ” (Non-Attachment) จิตที่ผูกพันมักนำไปสู่ความคาดหวัง เมื่อไม่ได้ดั่งใจจะเกิดความเกลียดหรือความโกรธ (เช่น การเกลียดครูผู้สอน หรือไม่ชอบสไตล์ครู) แต่จิตที่ไม่ผูกพันจะมองทุกอย่างเป็น “สมมติ” และ “หน้าที่” ทำให้ใจนิ่ง สงบ และไม่เกิด พลังงานยัน กับคำสอนหรือสถานการณ์รอบข้าง การปิด “รอยรั่วทางบุญ” ความผูกพันที่มากเกินไปมักนำมาซึ่งความกังวลและการเพ่งโทษผู้อื่น ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ พลังงานรั่ว ได้ง่ายที่สุด #จิตที่ไม่ผูกพันจะรักษาความสะอาดของสนามพลังงานไว้ได้ เพราะใจจะจดจ่ออยู่กับการ “#บันทึกจิตใหม่” ของตนเองมากกว่าการส่งจิตออกนอกไปยึดติดกับบุคคลหรือสิ่งของ สภาวะ “ใจเบา ใจสบาย” เมื่อจิตไม่ผูกพัน ใจจะเข้าสู่สภาวะว่างและเบา ซึ่งเป็นคลื่นความถี่ที่ตรงกับ เทวดาประจำตัว ทำให้พลังงานกุศลและ ทรัพย์ทางพลังงาน ไหลเข้าสู่ชีวิตได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่มีอะไรอุดตัน กตัญญูโดยไม่ยึดมั่น แม้จะมีความกตัญญูสูง แต่จิตที่ไม่ผูกพันจะทำหน้าที่ตอบแทนพระคุณด้วยสัจจะและเมตตา โดยไม่ยึดมั่นว่าผู้นั้นต้องเป็นอย่างที่เราต้องการ #สภาวะนี้จะช่วยให้บารมีเปิดกว้างที่สุดเพราะไม่มีอัตตามาคั่นกลาง เตรียมพร้อมสำหรับ “#วันที่จากลา” การฝึกจิตที่ไม่ผูกพันช่วยให้เมื่อถึงวาระที่ต้องพลัดพราก จิตจะไม่เศร้าโศกจนเสียระบบพลังงาน แต่จะสามารถอุทิศกุศลและส่งพลังงานบริสุทธิ์ให้แก่กันได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด #จิตที่ไม่ผูกพันคือการ “ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด…